www.lancuszki.info
  Tekst ma wartosc czysto rozrywkowa!
Niedługo potem, z powodów zdrowotnych, Clive Burr został zastąpiony przez Nicko McBraina. Rok 1990 przyniósł No Prayer for the Dying. roku również na dvd w wersji remasterowanej). Według wielu, był to najlepszy krążek Żelaznej Dziewicy. Film ten pokazuje wydarzenia i koncerty Iron Maiden za żelazną kurtyną z roku 84. . Nazwa została zaczerpnięta od starożytnego narzędzia tortur zwanego Żelazną Dziewicą. Koncert został wydany na DVD, a sam obraz i dźwięk zostały poddane remasteringowi, dzięki czemu jakość nagrania została wyraźnie poprawiona. Krytycy zgodnie twierdzili: płyta jest nierówna, oprócz hiciorów zawiera dość niskich lotów wypełniacze. Pojawił się też ponownie Adrian Smith. Ten również odniósł spektakularny sukces, a zespół odbył gigantyczne, 13-miesięczne tournee. W tym składzie zespół nagrał taśmę-demo na której znajdowały się utwory takie, jak Prowler, Iron Maiden, Strange World i Invasion. W późniejszym okresie 1977 roku odszedł Wapram, zaś powrócił Murray. Nowa płyta jest bardziej w stylu progresywnego rocka, niż starego heavy metalu, ale - w mojej opinii - brzmi równie dobrze. Pierwszy skład zespołu to: Paul Day (wokalista), Terry Rance (gitarzysta), Dave Sullivan (gitarzysta), Steve Harris (basista) oraz Ron Matthews (perkusista). in. Na początku 1993 roku Dickinson niespodziewanie ogłosił, że zamierza opuścić zespół. Wraz z nim Iron Maiden wydali płytę The Number of The Beast. Moor nie zdążył wczuć się w zespół - został wyrzucony po pierwszym koncercie. Na początku 1977 roku do zespołu dołączyli Tommy Moor (grający na klawiszach), Barry Graham (perkusja) oraz Tony Wapram (gitara). Podczas trasy promującej album z zespołu z powodu narkotyków i alkoholu został wyrzucony Paul DiAnno. W 1983 zespół wydał Piece of Mind. Następny album - Somwhere in time - był w nieco innym stylu, jednak również zyskał popularność. Płyta miała dość dziwną (czyt. Myśli te nie ominęły również Stevea Harrisa, który rozważał rozwiącanie grupy.