www.lancuszki.info
  Tekst ma wartosc czysto rozrywkowa!
Płyta odnosła pewien sukces, jednak szybko z zespołu wyleciał Dennis Stratton, a jego miejsce zajął dobry znajomy Murraya, czyli Adrian Smith. Tego samego dnia Bruce Dickinson obchodził 50 urodziny, przyjęcie z tej okazji odbyło się w warszawskim Hard Rock Cafe. Kilka dni przed premierą dane nam było odsłuchać również 2 innych utworów z płyty. W nowym, sześcioosobowym składzie rozpoczęto trasę promującą grę Ed Hunter (oraz okazyjnie wydane kolejne the best of o tym samym tytule. Premiera kolejnej studyjnej płyty! Szum wokół A Matter of Life and Death był bardzo duży. Zespół jest przedstawicielem NWOBHM (New Wave of British Heavy Metal - Nowa Fala Brytyjskiego Heavy Metalu, był to gwałtowny przyrost ilości zespołów heavy metalowych w Wielkiej Brytanii). Myśli te nie ominęły również Stevea Harrisa, który rozważał rozwiącanie grupy. Nie znamy dokładnej daty, jednak w wywiadach pojawiały się lata 2009 oraz 2010. Niestety, nie uwzględniono Polski w trasie koncertowej promującej płytę. sierpnia. O ile X Factor zaskoczył fanów (zmiana kierunku, mroczniejszy klimat), to Virtual XI całkowicie ich znokautował (niestety, w negatywnym znaczeniu). Jak zwykle – płyta sprzedawała się wspaniale, jednak spotkała się z różnymi opiniami. Olbrzymie rzesze wielbicieli zespołu były zdegustowane tą płytą, gdyż nie miałą już praktycznie nic wspólnego ze starym, dobrym Maiden. . Rok później wyszedł kolejny album studyjny – Dance of Death. Płyta (trzeba zaznaczyć, że w nieco innym stylu, niż starzy dobrzy maideni z lat 80tych, ta jest już spokojniejsza) sprzedawała się wspaniale (czy kogoś jeszcze to dziwi? ;) ), a zespół wystąpił przed 250-tysięczną publicznością podczas festiwalu Rock In Rio (występ nagrano i wydano na dvd). Podczas koncertów w Kalifornii i Londynie nagrano koncertówkę Live after death, wydane w 85. Wielu fanów sprzeciwiało się tej zmianie twierdząc, że jest to muzyczne samobójstwo. : kiczowatą) okładkę, jednak zdaniem zespołu – był to efekt zamierzony. W 1981 wydana została druga płyta zespołu - Killers. W 1983 zespół wydał Piece of Mind. Mimo to, Maideni nagrali The X Factor oraz wydali The Best of The Beast (jak sam tytuł mówi, był to zbiór najlepszych kawałków + 1 nowy utwór). Wtedy nowy manager zespołu - Rod Smallwood - doprowadził do podpisania kontraktu z wytwórnią EMI Records. Podczas trasy promującej album z zespołu z powodu narkotyków i alkoholu został wyrzucony Paul DiAnno. Pierwsza płyta (jej tytuł to po prostu Iron Maiden) została nagrana w składzie: Paul DiAnno (wokal), Steve Harris (gitara basowa), Dave Murray (gitara), Dennis Stratton (również gitara) oraz Clive Burr (perkusja).